Asset Publisher Asset Publisher

Lasy nadleśnictwa

Pod zarządem Nadleśnictwa Tuczno znajduje się 21 505 ha lasów. Jest to teren bardzo ciekawy przyrodniczo. Rzeźba tego obszaru została ukształtowana podczas ostatniego zlodowacenia bałtyckiego 10-12 tysięcy lat temu. Cofanie lądolodu na skutek zmian klimatycznych nie było jednostajne, w rezultacie tereny Nadleśnictwa są dość różnorodne pod względem krajobrazowym.

 Przeważa teren pagórkowaty. Rzeki w wielu fragmentach płyną malowniczymi dolinami, niektóre jeziora otoczone są wysokimi skarpami. Gleby w większości wykształciły się z piasków i glin polodowcowych. Tereny te są niezwykle bogate w wody powierzchniowe i podziemne. Przepływają tędy rzeki Płociczna, Rudnica, Korytnica, występuje aż 40 jezior, z których największymi są: Liptowskie, Tuczno, Zamkowe, Lubicz Wielki, Miłogoszcz, Strączno, Nakielno.

Fot. Piotr Buczkowski

Nadleśnictwo Tuczno charakteryzuje się niewielkim rozproszeniem tworzących je kompleksów leśnych. Drzewostany tworzy głównie sosna, mniejszy udział mają: brzoza, buk, dąb, olsza, oraz modrzew i świerk.

Tereny administrowane przez Nadleśnictwo Tuczno są niezwykłe pod względem przyrodniczym i krajobrazowym. Występują na nim liczne osobliwości przyrodnicze, ostoje rzadkich i ginących gatunków np. tracza nurogęsi, bielika, orła krzykliwego, zimorodka i żółwia błotnego. Spotkać tu można również żubry.

  

Fot. Piotr Buczkowski

Niezwykle bogata jest także flora. Stwierdzono tu występowanie między innymi: storczyków – krwistego, szerokolistnego i plamistego, kruszczyka błotnego, listeri jajowatej oraz podkolana białego.

Na terenie Nadleśnictwa znajduje się również rezerwat chiropterologiczny „Strzaliny koło Tuczna" – chroni on czwarte w Polsce pod względem liczby zimowisko nietoperzy, w którym hibernują: nocek duży, nocek Natterera, nocek rudy oraz gacek brunatny. Rezerwat znajduje się w miejscu grupy warownej „Wisielcza Góra", należącej do umocnień Wału Pomorskiego. Ruiny budowli nadziemnych są miejscem występowania 38 gatunków mszaków, występują również kosodrzewina oraz rokitnik zwyczajny. 

 

Fot. Tadeusz Grzech