Asset Publisher

Lasy nadleśnictwa

Pod zarządem Nadleśnictwa Tuczno znajduje się 21 505 ha lasów. Jest to teren bardzo ciekawy przyrodniczo. Rzeźba tego obszaru została ukształtowana podczas ostatniego zlodowacenia bałtyckiego 10-12 tysięcy lat temu. Cofanie lądolodu na skutek zmian klimatycznych nie było jednostajne, w rezultacie tereny Nadleśnictwa są dość różnorodne pod względem krajobrazowym.

 Przeważa teren pagórkowaty. Rzeki w wielu fragmentach płyną malowniczymi dolinami, niektóre jeziora otoczone są wysokimi skarpami. Gleby w większości wykształciły się z piasków i glin polodowcowych. Tereny te są niezwykle bogate w wody powierzchniowe i podziemne. Przepływają tędy rzeki Płociczna, Rudnica, Korytnica, występuje aż 40 jezior, z których największymi są: Liptowskie, Tuczno, Zamkowe, Lubicz Wielki, Miłogoszcz, Strączno, Nakielno.

Fot. Piotr Buczkowski

Nadleśnictwo Tuczno charakteryzuje się niewielkim rozproszeniem tworzących je kompleksów leśnych. Drzewostany tworzy głównie sosna, mniejszy udział mają: brzoza, buk, dąb, olsza, oraz modrzew i świerk.

Tereny administrowane przez Nadleśnictwo Tuczno są niezwykłe pod względem przyrodniczym i krajobrazowym. Występują na nim liczne osobliwości przyrodnicze, ostoje rzadkich i ginących gatunków np. tracza nurogęsi, bielika, orła krzykliwego, zimorodka i żółwia błotnego. Spotkać tu można również żubry.

  

Fot. Piotr Buczkowski

Niezwykle bogata jest także flora. Stwierdzono tu występowanie między innymi: storczyków – krwistego, szerokolistnego i plamistego, kruszczyka błotnego, listeri jajowatej oraz podkolana białego.

Na terenie Nadleśnictwa znajduje się również rezerwat chiropterologiczny „Strzaliny koło Tuczna" – chroni on czwarte w Polsce pod względem liczby zimowisko nietoperzy, w którym hibernują: nocek duży, nocek Natterera, nocek rudy oraz gacek brunatny. Rezerwat znajduje się w miejscu grupy warownej „Wisielcza Góra", należącej do umocnień Wału Pomorskiego. Ruiny budowli nadziemnych są miejscem występowania 38 gatunków mszaków, występują również kosodrzewina oraz rokitnik zwyczajny. 

 

Fot. Tadeusz Grzech